wat nu???

Hallo
Ik heb alweer een aantal jaren een verschrikelijk gevoel ( op en af ) . November 2006 ben ik in de ziektewet gegaan met overspannen ( burn-out ) . Ik ben nu naar veel werken op therapie basis voor 100 procent aan het werk vanaf 3 weken geleden . Mijn werk is in principe een luize baantje ik heb pilletjes voor te hoge bloeddruk en voor depresies tegen te gaan . Het ging een poosje redelijk goed , maar vanaf 2 weken geleden gaat het grof gezegd weer kloten .Ik kan in mijn werk geen vreugde vinden en vindt het verschrikelijk en ben blij dat ik de dag door kan komen . Ik heb bijna iedere dag hoofdpijn , duizeligheid en altijd een ligt gevoel in mijn hoofd . Ik ben niet blij met mij relatie met mijn vrouw en vind iedere andere vrouw veel interresante . Ik hou wel ziels veel van mij kinderen en vindt dat ik daar voor mijn leven moet geven . Elk activitiet die moet gebeuren is voor mijn vermoeiend en ik probeer daar dan ook altijd onderuit te komen . Wel hou ik heel veel van muziek en mijn passie is dan ook om wat te doen in die richting , maar ja dat valt niet mee als je bijna 43 bent . Ik heb heel veel moeten geven de laatste 15 jaar omdat mijn vrouw nogal depessief was ( is ) en ook vrij dominant ! Ik heb nogal eens vreemde gedachte om mijn zelf wat aan te doen maar de liefde voor mijn kinderen houdt het tegen . Ik heb van alles geprobeert ontspaningstherapie , praten met een deskundige maar ik ben voor mijn gevoel geen stap verder . Mijn dromen zijn om verliefd te worden en gelukkig te zijn met een lieve vrouw die mij begrijpt maar voor mijn gevoel kan ik geen kant op . Ik zal graag willen vluchten maar wie kan mijn helpen en wie maakt mij gelukkig en hoe zit het dan met mijn kinderen ?????
Ik heb al heel wat adviezen gehad maar met mijn vrouw ( ook al is zij geen slecht mens en lukt het voor mijn gevoel niet meer ) en weet nog steeds niet wat te doen !
groeten